գլուխը տալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. թողնել, որ իրեն սպանեն կամ վնասեն (առավ. ժխտ.) ◆ Հինգ տարի սարու ձորի, գազան, հարամու գլուխը չի' տվեց, պահե՛ց: (Խաչատուր Աբովյան)
  2. իրեն զոհել՝ սպանվելու (կամ ուրիշ) վտանգի ենթարկել ◆ Այդ բանի համար ես գլուխս կտամ: Մլխս ◆ - Ի՞նչդ է պակաս, որ գըլուխդ փորձանքի ես դու տալի: Հովհաննես Թումանյան ◆ - Կմտածեմ, թե ինչպե՞ս էլավ, որ ինքն իր գլուխ փորձանքի չտվեց, սաղ ի մնացեր: Հրաչյա Քոչար

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։