գլուխը քարին տալ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն դարձվածք

  1. (այստեղ-այնտեղ) դիմել ◆ Տեղ հասնելու պես՝ գլուխս քարեքար տամ, պաշտոն ճարեմ: (Պերճ Պռոշյան) ◆ - Չորս տարի է, ինչ գլուխս հազար քարի եմ խփում, չի լինում: Անդրանիկ Ծառուկյան ◆ Զարկեք ձեր գլուխը ձեր ուզած քարին: Պիտի դառնաք ձեր կրունկի վրա, իյնալու համար երկաթե բազուկին մեջ այդ աստվածության: Հակոբ Օշական ◆ Հասույթի աղբյուր ճարելու համար գլուխը ամեն քարի կը զարնե: (Գրիգոր Զոհրապ) ◆ - Մեկ սենթ առնելիք չունիս, կ'ըսե, ո՛ւր կ'երթաս գնա, կ'ըսե, ո՛ր քարը որ մենծ է գլուխդ էնոր զարկ, կ'ըսե: Վահե Հայկ ◆ Գլուխը քարին զարնելով, փայտին զարնելով, գործ պիտի ճարե: (Գրիգոր Զոհրապ) ◆ Էսքով-էնքով ընկնելով, գլուխը քարին, քարը գլխուն տալով ամենն իրան հըմար մեկ գործ ճարեց:
  2. ո՞ւր դիմեմ (դիմի...), ի՞նչ ճար անեմ (անի...) ◆ - Դե ես ի՞նչ անեմ, եղբայր, գլուխս ո՞ր քարովը տամ, մնացել եմ երկու կրակի մեջ այրվելիս: (Ղազարոս Աղայան) ◆ - Բաս ես ո՞ր քարովը տամ իմ գլուխը, երկու-երեք կոլոր տարի ա ղուլ [«ստրուկ. ծառա] ես շինել: (Պերճ Պռոշյան)
  3. չարչարանք քաշել, մեծ ջանք թափել, գլուխը պատեպատ խփել ◆ - Գնա՛... գնա՛ գլուխդ քարին տուր, քարը գլխիդ, տե՛ս փող չե՞ս վաստակի, մարդ չե՞ս դառնա: (Ավետիք Իսահակյան) ◆ Ամեն հնար գործ պիտի դնի, քարը գլխին տա, գլուխը՝ քարին ու ոնց որ է մի տեղից ալյուր ձեռք գցի բերի: Արշակ Շահնազարյան ◆ Մինչդեռ ընտանիքին հայրը, առանձին, գլուխը քարին կը զարնե վճարելու համար բազմաթիվ ծաքեր: «Զարթոնք» ◆ - Խազար տարի խա [«հա՛»] ասա՛, խա գլուխդ ի քարին զարկի: Մենք չընք կենա [կե՛նա], չընք գնա [գի՛նա, «չգիտենք»: (Խաչատուր Աբովյան) ◆ Դրացին թեև գլուխն քարեքար տվեց, / Ձեռն ոչինչ չընկավ: (Խաչատուր Աբովյան) ◆ - Ձեր քովերը մարդիկ պատառ մը հացի համար գլուխնին քարե քար կը զարնեն: (Թլկատինցի) ◆ - Մըր գեղ չենք, հորթա (որ) գլուխս ի քարեքար տինք (տայի), գտնեինք: (Պերճ Պռոշյան) ◆ Ախպերս հո չի գլուխը քարին, երեսը սարին տվել, մանիշակ ճարել ղրկել քեզ: (Պերճ Պռոշյան) ◆ Կու լաց ըլիս, գլուխդ քարոքը կու տաս... վուր աշխարհքը խղճա քիզ: Գաբրիել Սունդուկյան ◆ համեմատության համար՝ - Տո, դիփունքը գլուխը քարին ին տալի, յի՞ս էլ տա՜մ: Գաբրիել Սունդուկյան ◆ Անձրևներից հետո դեռ ամպերը երկար / Գլուխները սարին ու քարին են տալիս: Համո Սահյան
  4. չմտածված, վատ հետևանքի հասցնող, զղջալ տվող քայլ կատարել ◆ - Ես մեղա Աստծու, ես գլուխս քարը տվի, էլ չեմ անիլ: (Պերճ Պռոշյան) ◆ - Նանդ գլուխը քարն էր տալիս, որ մի քիչ ժամանակ առաջ չէր քեզ ղրկում: ◆ Ըսե՜, խելոք Հռիփս, ասո՞ր համար էր որ գլուխս քարե քար զարկի ու դուրս ընկա պապենի օճախես [օջախես]: (Թլկատինցի) ◆ Շատ շուտով տեսա, որ գլուխս քարովն էի տվել, հանձն առնելով այդ բթամիտ տղայի հետ պարապելու տաժանակիր աշխատանքը: ◆ - Տո՛, գետինը մտնես... դու էդ ի՞նչ գլուխդ քարովն ես տալիս, ուզում ես քեռուդ թոռն ուզիլ տղիդ: (Պերճ Պռոշյան) ◆ համեմատության համար՝ Բայց ուստա Սիմոնը գլուխը քարովը կտա ու էդ սխալը չի անիլ: (Պերճ Պռոշյան)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։