գլուխն ուտել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. սպանել, մահվան պառճառ դառնալ ◆ -Բայղուշ, հորս գլուխը կերար, ախպորցս գլուխը կերար հերիք չի՞, հիմի էլ իմ գլուխն ես ուզում ուտի՞։ (Ղազարոս Աղայան) ◆ -Ինչի՞ են բռնել Ալեքսանին։ Գլուխն կուտե՞ն։ ◆ Կերան։ Գարնանը բռնեցին, աշնանը կերան։ Գլխակեր տարի էր։ Սերո Խանզադյան ◆ Բայց խեղճը անտեր էր, և Թուրքերը անոր գլուխն ալ կերան։ (Աշոտ Հովհաննիսյան) ◆ -Իտո՞ր լեռը ղրկեցի քեզ․ լեռը գլոխդ կերավ, ես ինչո՞ւ տունը քեզ չպահեցի։ ◆ համեմատության համար՝-Չոռ, չոռ, ձեր գլուխն ուտեք, քանի՞ ոռնաք։
  2. կործանել, կործանման պատճառ դառնալ ◆ Իմ բարեհոգությունը կարող է գլուխս ուտել, ոչինչ։ Գևորգ Արշակյան ◆ Նավասարդը գիտեր, որ գյուղի մեծամեծներն ուզում են իր «գլուխն ուտեն»։ Մաթևոս Դարբինյան ◆ Ասավ՝ Եղսո, էս տղեն գլուխ ուտող է։ Գևորգ Արշակյան ◆ -Դեռ անկուշտ է և չպիտի կշտանա մինչև որ ազգին գլուխը չուտե։
  3. սաստիկ ձանձրացնել, հոգի հանել ◆ Ամեն օր գլուխս կ՝ուտե «մաքի առեք որ բուրդ ունենանք»։ Մնձ․ ◆ Աս տղան առտվընե ի վեր գլոխս կ՝ուտե ո տաս փարա տամ իրեն։ ◆ -Ածածդ հավկիթ մըն է, կտկտալեն գլուխս կերար։

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։