գլուխ բռնել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

գլուխ բռնել 1[խմբագրել]

  1. ընդդիմանալ, հակառակ կանգնել ◆ - Դաղստանի իմամ Շամիլը․․․ գլուխ էր բռնել մեր թագավորի դեմ, հարկ չէր տալիս, չէր հնազանդում։ (Ավետիք Իսահակյան) ◆ Այս երկու ձգտումներս․․․ բռնեն իրարու դեմ ու հանդուգն համառությամբ բաշ կը թոթվեն։ (Վազգեն Շուշանյան)

գլուխ բռնել 2[խմբագրել]

  1. հատիկավորվել (հասկը) ◆ Արտերը ծաղկել են։ Հասկը գլուխ է բռնում։ Մաթևոս Դարբինյան ◆ Տարվա էն օրերն էին, երբ գարին ու ցորենը գլուխ կքշեն։ (Հակոբ Մանանդյան)

գլուխ բռնել 3[խմբագրել]

  1. (արևմտհ․) ձևավորվել, կազմավորվել ◆ Նոր սերունդի մեջ աճեցավ և գլուխ բռնեց գիտության և իմաստասիրության ծառը։ «Ար․»

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։