գլուխ տանել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. թողնել, որ իրեն սպանեն կամ վնասեն (առավելապես ժխտական) ◆ Հինգ տարի սարու ձորի, գազան, հարամու գլուխը չի՛ տվեց, պահե՛ց: (Խաչատուր Աբովյան)
  2. իրեն զոհել՝ սպանվելու (կամ ուրիշ) վտանգի ենթարկել ◆ Այդ բանի համար ես գլուխս կտամ: Մլխս ◆ - Ի՞նչդ է պակաս, որ գըլուխդ փորձանքի ես դու տալի: Հովհաննես Թումանյան ◆ - Կմտածեմ, թե ինչպե՞ս էլավ, որ ինքն իր գլուխ փորձանքի չտվեց, սաղ ի մնացեր: Հրաչյա Քոչար

գլուխ տանել 2[խմբագրել]

  1. (խսկց․) իրականացնել, ի կատար ածել ◆ Սա մի աննման հերոսություն էր, որ հանձն առավ ի սեր Ռաշիդի այս տարօրինակ լեռնական աղջիկը, և գլուխ տարավ անսպասելի աջողությամբ: Ահ ◆ Ուշ ու միտքը քցել էր Սոսի դարդը հոգս անելու, ընչունքի քանի որ մի հետ շլինքն էր առել, պտի գլուխ տաներ: (Պերճ Պռոշյան)
  2. հաջողությամբ կատարել, գլուխ հանել ◆ -Մեր Խուդոյին որ տանուտեր շինենք, չի՞ կարող գլուխ տանել

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։