գլուխ ցցել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. (արևմտհ․) իրեն ցույց տալ, երևալ, մեջտեղ գալ, գլուխ բարձրացնել ◆ Հայերու մեջեն հանկարծ գլուխ պիտի ցցեր մե՛կ հատիկ Հայ մը, որ կորստյան տիեզերական քաոսին եզրին կեցած էր: Սիմ ◆ Լույս և ջերմութենե զրկված իր հուզումներն ու սիրո ապրումները գլուխ կը ցցեին, դուրս կու գային շուրջի մութեն: Վազգեն Շուշանյան ◆ Եվ տարակույսն հոգվույս մեջ կը կանգնե գլուխն իր օձի: (Վահան Թեքեյան)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։