գույնը գցել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. այլայլվել (վախից և այլն) ◆ Տիգրանը...հանկարծ նայեց դիմացի պատին ու գույնը գցեց. - Տղերք, պատը փլվում է: «Ավանգարդ» ◆ Հայր Մարդպետը, գույնը գցած...կյանքում առաջին անգամ, սարսափ էր զգում արքայի վշտից ու զայրույթից: Պերճ Զեյթունցյան ◆ Մի մարդ երեսի գույնը նետած՝ անց է կենում շտապ-շտապ, բռունցքը սղմելով և պռոշները կծոտելով: (Ղազարոս Աղայան) ◆ Պրո ֆ.-Դոկտ. Սարգսի դեմքին գույնը նետեց: Սիմ ◆ Երիտասարդը արագությամբ աչքի անց[ը]րեց բոլոր գրվածքը և զայրույթից գույնը նետեց: (Մուրացան) ◆ - Թա՛թոս, լա՛ո, դու հ'որի՞ն [«ինչո՞ւ»] իս գնդի [«գույնդ] թալի: Թանթոռո ◆ Հանազի գույնը գնաց, անսովոր մի վախ սեղմեց նրա սիրտը: Սերո Խանզադյան ◆ Օրվա մի օրը հուրիքն էկան, տեհան որ տղի ռանգը քցած ա: Արդար թաքավոր ◆ - Էս սհաթիս ճամփին վուր իմացավ (բարաթի հայտվնիլը), տանգ ռունգը գնաց խղճինը: Գաբրիել Սունդուկյան ◆ - Ռանգ - մռանգդ հենց [«այնպես»] գցեցիր, շշկլվեցիր, կասես մարդ էիր սպանել: Մաթևոս Դարբինյան ◆ - Մի իրեքն էլ խաշիլ տու բեր: Տենամ սարկավագիս ռանգ ըռուշը գնաց: (Մուրացան) ◆ Իրիկնկա գույնը թռավ, սիրտը վախից թև առավ: (Ավետիք Իսահակյան) ◆ Արությունի երեսի գույնը թռավ սաստիկ ուրախանալուցը: (Ղազարոս Աղայան) ◆ Շորագյալցաին գույնը թռցրած Համբոյի ոտներին էր նայում կամ երեսին: Հովհաննես Թումանյան ◆ - Այ տղա...ռանգդ... խի՞ ես թռցրել, չըլի՞ էն անզգամն էկել ա: Արդար թաքավոր ◆ Սաքոն ականջ դրեց բանալու ծակովը, լսեց և գույնը տվեց: (Պերճ Պռոշյան) ◆ Երեսիդ գույնը չկա...: Սկեսուրը որ տեսնի, սիրտը կճաքի: Ն-Դ ◆ - Ըսել է թե՝ քու խելքդ ավելի խելոք է երեսիդ գույնը, արդեն փախավ: Լևոն Շանթ ◆ Պարոն Օհանյանը սրբեց ուսումնական ճակատից կաթող քրտինքը: Երեսին բոլորովին գույն չէր մնացել: Սուրմ
  2. գունատվել ◆ - Բա էդ ընչի՞ ես գույնդ գցել... Հիվա՞նդ ես: Վրթանես Փափազյան ◆ - Մինե՛, դուն հիվա՛նդ ես, ի՞նչ է պատահեր. - բացագանչեց տղան տարտամ նախազգացումով մը ինքն ալ գույնը թռցընելով: Լևոն Շանթ ◆ «Երեսը գույն չկար...քիչ մը նիհարկեկ, խոշոր աչքերով»: Լևոն Բաշալյան ◆ Երեսին գույն չէր մնացել, այ քան տխուր էր, այնքան մաշվել էր: (Րաֆֆի) ◆ - Երեսդ գույն չէր մնացեր...հեռուեն կարծեցի թե հիվանդ ես: Շահան Շահնուր ◆ - Ա՛յ որդի, ինչ ա պատահե քեզ, խի՞ ես կիսաջան էլե, ռանգ-մռանգդ քցե: Ջիգյարով քիր ◆ Ռանգ - մռանգները թռած, սփրթնած՝ էկան մեռելի պես: (Խաչատուր Աբովյան)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։