(արևմտհ․)(ժղ․) իրեն լրիվ կորցնել. փափկել ◆-Գնանք էնպես խմենք, հերն անիծած, որ էշին քեռի ասենք: Գար◆-Մենք Պավլեին կաշխատեցնենք, կդառնա քաղաքավար մարդ, իշին քեռի կասի, հրեշտակուհիներից էլ ներողություն կխնդրի։ (Հրանտ Մաթևոսյան)
(քեռի՝ (բրբ․) տայի [դայի] ըսել՝ կանչել) բոլորովին թույլ պահվածք ունենալ ◆-Թամբալութենե իշուն քեռի կըսեք: Էգուցը որն է։ Դերենիկ Դեմիրճյան◆Ծուլութունեն իշուն քեռի կը կանչե- Թենպելութանը [թենբելութանը] իշուն տայի [դայի, «քեռի»] կակսե:
(կանչել) հալից ընկնել (ծեծվելուց, խիստ հանդիմանվելուց և այլն) ◆-Էնքան գըզարգեմ օր [«որ»] իշուն քեռի կըսես: Սասուն◆-Կաղնի, հըլգ [«դեռ»] ես էն օյինը պերեմ ընդա կըլխւն, որ էշին քեռի կանչի:
(բրբ․) խոնարհվել. համակերպվել ◆-Ի՞նչ պետք է անես, մինչև կամուրջն անցնես, էշին պետք է քեռի ասես:
