ընկած-ելած

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. կենսափորձով թրծված ◆ Դա տարիքն առած, ինչպես ասում են, «ընկած-ելած, հազար ծուռ վիզ դզացնող» չորուցամաք կին էր: Սերո Խանզադյան ◆ Մեծ քաղաքներու մեջ տաղանդավոր ավազակ մըն է, ինկած ելած, մեծ ձեռնարկներու սիրահար: Հակոբ Օշական
  2. (կյանքում) շատ բան տեսած ◆ -Հիսունն անց ընկած-ելած մարդ ես, էլի խելքի չես եկել:
  3. ընկած դուրս եկած ճարպիկ. խորամանկ ◆ Ընկած-դուրս եկած մարդ էր, ձեռաց գլխի ընկավ: (Խաժակ Գյուլնազարյան) ◆ -Դու ո՞նց ես նրա հետ քայլ անըմ. ընկած դուս էկած մարդ ա, հո քեզ նման հարիֆ չի:
  4. բարոյական կյանք չապրած ◆ Ընկած-ելած կնոջը վայե՞լ է արդյոք անփորձ տղային ներկայանալ կույսի քողով: Հովհաննես Հովհաննիսյան

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։