թելը բռնել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. մի բանի կցվել, կապվել, միանալ ◆ Ամառվա գիշերվա մեջ մեկը ձգել է հայրենը , մի ուրիշը ուրիշ մի կտուից բռնել է երգի թելը ու շարունակել: Վահագն Դավթյան ◆ Ուրախ է Կուկուն և ի՛նք է որ բռնած է ծայրը մեր խոսակցության թելին: Վահրամ Մավյան ◆ Կուզեր բռնել ծայրը դերձանին որով սկզիբ էր առած իր մուտքը տանիքեն: Հակոբ Օշական

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։