իրար գալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

իրար գալ1[խմբագրել]

  1. (խսկց․) շարժվել, (անգործ) կանգնած չմնալ ◆ - Ա՜յ տղա, ի՞նչ ես ձեռներդ կանթել կանգնել, իրա՛ր արի:

իրար գալ2[խմբագրել]

  1. միանալ ◆ Տարբեր նախարությունների զինվորները կամաց-կամաց ընտելացել և իրար էին եկել: Դերենիկ Դեմիրճյան ◆ - Ղո՛րթ [«ճիշտ»] ա... էս երկուսը որ իրար եկան՝ մեզ կդաղեն: Վրթանես Փափազյան ◆ - Երբ կը տեսնես որ անոնք իրարու կու գան, կամաց մը ձգե՛ ու հեռացի՛ր: Լևոն Շանթ ◆ Իրարու եկող երկու սրտերու զարկին մեջտեղը կյանքի ամենեն մեծ խորհուրդը հնչյուն, իրականություն, պատկեր ու սարսուռ կը դառնա: Հակոբ Օշական
  2. (արևմտհ․) հավաքվել ◆ Թվում է՝ ամբողջ սփյուռքը խտացել, իրար է եկել... դարձած մի անվերջանալի շարան: Սիլվա Կապուտիկյան ◆ Աղջիկները իրարու կու գան. կ'երթան, կաթի դրամ կը հանգանակեն: Հակոբ Օշական ◆ - Մենծերս իրար եկանք ու որոշեցինք, որ մատաղ մորթենք: Աշոտ Հովհաննիսյան ◆ ած երկար տարիներու բաժանվումե մը ետք: Վահրամ Մավյան
  3. իրար դեմ գալ, վրա հասնել ◆ Մի փոքր տարածություն ևս և երկուստեք իրար եկող խմբերը կանգ առան իրար դեմ: Դերենիկ Դեմիրճյան ◆ Եկան իրարու, խոսք խոսքի հասավ... / Դե մարդիկ երբ որ կռիվ են անում, / Մեջտեղ փըլավ չեն իրար բաժանում: Հովհաննես Թումանյան

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։