իրար ուտել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. գզվռտել, իրար միս ուտել ◆ Մարդիկ իրար ուտում են, կողոպտում են, սպանում են բարոյապես։ Հովհաննես Թումանյան ◆ Թշնամին էլ աչքերը չորս արած նայում է, թե ե՛րբ ենք «իրար ուտելու», որ ինքն ել լեշակեր ցինի բնազդը նորոգի։ «Հայաստանի Հանրապետություն» ◆ Կը դժվարանայի հավատալ, թե մարդիկ գազաններու պես իրարու վրա հարձակված՝ իրար կ’ուտեին։ (Աշոտ Հովհաննիսյան) ◆ Էն վախտն ա քաղաքը մտնոմ, որ սաղ Վրաստանը, Կավկազը դոնմիշ էլած «շուռ եկած»՝ մեկ-մեկու ուտելիս են ըլում։ (Խաչատուր Աբովյան) ◆ Պրոլետարներ՝ ամե՛ն ազգությն ու ցեղի՝ / Իրար հանդեպ կեցած տարինե՜ր է արդեն, / Որ լափում են իրար՝ մղված դեղին / Կապիտալի ձեռքվ։ Եղիշե Չարենց
  2. կատաղի վիճել՝ վիճաբանել ◆ «Էսօր Մանասենք էլի ուտում են իրար»։ Ստեփան Զորյան ◆ Երկու ժամ է երկու եղբայր իրար կերան։ (Դերենիկ Դեմիրճյան)

Հայերեն դարձվածք

  1. կուտակվել ◆ Թղթապանակում քաղաքացիների դիմումներն արդեն իրար են ուտում։ «ՍՀ» ◆ Էն օրը խանութում երշիկ էին ստացել․ հերթն իրար էր ուտում։ «Հայաստանի Հանրապետություն» ◆ -Ի՛նչ ընեմ, Ղուկաս աղա, գիտես օրերը երկնցան, գործերին ալ իրար րեն ուտեր կոր յա։ (Արփիար Արփիարյան)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։