իրեն թափ տալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. զգաստանալ, ուշքի գալ, իրեն հավաքել ◆ Հետո զարմանքը սառչում (է) աչքերին, մնում այդպես բավական երկար․ Սիանոս Գարսևանիչը վերջապես իրեն թափ է տալիս ու մի քայլ առաջ գալիս։ «ՍՀ» ◆ Թևոսը միայն մի քանի րոպե մնաց խոհուն ու տխուր։ Հետո թոթվեց իրեն, մաճը ձեռքն առավ և վեսկսեց «հորովելը»։ Վրթանես Փափազյան ◆ Խոսրևը մի վայրկյան շվարած մնաց, հետո ամաչեց իր վախենալուց, թոթովեց իրեն և հետևեց նրան։ ◆ Թոթվեցեք զձեզ [ըզձեզ], Սամաթիացի՛ք, կուսակցության «ցեցն» ինկած է ի ձեզ․ մի գուցե «մաշե»։ Պետրոս Դուրյան
  2. զարգանալ, ուժ առնել (ֆիզիկապես) ◆ Բայց այն հասակում․․․ ինչպես ասում են, պատանին թափ է տալիս ինքն իրեն, փոխվում են ձայնն ու գույնը։ (Ղազարոս Աղայան)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։