իր գըլուխը կորցնել՝

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն դարձվածք

  1. (արևմտհ․) շփոթվել. շփոթության մատնվել. շվարել ◆ - Նազիկը որ մեռավ, շշկլված էի, գլուխս կորցրած: (Մկրտիչ Սարգսյան) ◆ Պաղտատի [բաղդադի] և Դամասկոսի պաասական [բաասական] իշխանավորները, իրենց ոտքի տակի հողը կորսնցնելե ետք, սկսան իրենց գլուխն ալ կորսնցնել: Յառաջ ◆ Երկյուղն անգամ...մեծացնում է վտանգը, գլուխը կորցնել տալիս: (Դերենիկ Դեմիրճյան)
  2. ի՛նչ անելը չիմանալ, իրեն կորցնել ◆ Խումբ կորցրել էր գլուխը և չգիտեր ինչպես վերջացնել ներկայացումը: (Վահրամ Փափազյան) ◆ Նա մարդկանց այնպես էր շշփրում, որ նրանք իրենց գլուխը կորցնում էին: (Նաիրի Զարյան)
  3. մտածելու կարողությունից զրկվել, խելքը կորցնել ◆ Եվ այնպես կորցրիք կուսաքցական երազներով տաքացած գլուխներդ, որ ընդհանուր ժողով բերած հարցերից երկուսն էլ հետներդ տարաք: Հովհաննես Թումանյան ◆ Հարբեց, միդքը շաղեց, գլուխը կորցրեց: Մաթևոս Դարբինյան ◆ Գլուխը կորսնցուցած ղեկավարություն, հիներեն ավելի հին երիտասարդություն: «եր.»
  4. աչալուրջ չլինել. չափազանց տարվել ◆ Մի՞թե կարելի է՝ մի կին այնքան կորցնի յուր գլուխը, որ բաց երկնքի տակին բարձրադիր այգու մեջ այնպես խոսի, որ կողքի հարևան տղամարդը լսի: (Պերճ Պռոշյան) ◆ Միքայելը ևս կորցրել էր իր գլուխը, այնքան դերասանուհին հափշտակել էր նրան իր քաղցր, իմաստալի ժպիտներով: ԱլՇ
  5. գլխապտույտ ունենալ ◆ Գլուխները կորցնելով ռեկլամային իրարանցումից և տուրիստական աչք շլացնող ծառայությունից՝ այդ մարդիկ երբեմն կորցնում են հայրենասիրությունը: «Սովետական Հայաստան» ◆ Հնարավոր է, որ անցած աշնան կրկնակի կաջողությունից «գլուխները կորցրած» լինեն շատեր, բայց գարնան այդպիսի գլխով դաշտ մտնել չի կարելի: «Գար.»
  6. զայրանալ, իրեն կորցնել ◆ Եթե հայի անունը արատիք բերող մի վիրավորիչ խոսք ասեին, գլուխը կկորցներ: (Պերճ Պռոշյան)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։