իր խելքը թռցնել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. խելագարվել, խելքը կորցնել ◆ -Իմ խեղճ ամուսինը խելքը թռցրել է: Իմ խեղճ ամուսինը գժվել է։ ◆ -Ամեն մարդ քանի մեծնա խելք կը բոլորե, դուն ալ քանի մեծնաս, խելքդ կը թռցնես: (Հակոբ Մնձուրի) ◆ -Մըսեր մը՛սեր բարկացավ, այլ խելքը փախուցավ: Հակոբ Պարոնյան ◆ -Ի՞նչ գասես, խերքեդ փախուցեր թա, ախչկոնե մախքե [«մեղքը»] ի՞նչի գառնուս։ Չադու
  2. խելագարվել, իրեն կորցնել ◆ Պառավը երևի խելքը թռցրել էր ու հայհոյանք էր խառնում Յուղաբի սգին։ ◆ -Ադա, դու սովիցը խելքդ թռցրել ե՞ս, էդ ինչ ես անում։ Հովհաննես Թումանյան ◆ Հիմա երկու օր է որ մեջտեղը չէր ելած և Աղավնի բոլորովին թռցուցած էր իր չունեցած խելքը: ՇՇ
  3. չհասկանալ ◆ -Նա խելքը թռցրել է, եթե ուզում է չոր-չոր պրծնել։
  4. խելագարվել, հրապուրվել ◆ Միևնույն ժամանակ այդ իրեն համար տարօրինակ զգացմունքը զսպել ուզենալով՝ սկսեց խոսել խելքը թռցրածի պես։ (Ղազարոս Աղայան)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։