իր վրա առնել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. հանձն առնել, ստանձնել ◆ Ուզելով մի բանով եղբորը վարձահատույց լինել՝ ընտանիքի կարն ու կարկատանը, ինչպես և գուլպան իր վրա առավ։ ◆ Վերջապես մայրս իր վրա առավ համոզել Պյուլպյուլ Տերեսիի [Բյուլբյուլ Դերեսիի] բանվորուհին։ Զապել Եսայան ◆ Այն նորամույծի (novateur «նորարարի») հրապուրիչ դերը․․․ ինքն իր վրան առնել կ'ուզե։ Արտաշես Հարությունյան ◆ 30-40 ծախքը չեմ կրնար վրաս առնել այս վիճակիս մեջ։ Արշակ Չոպանյան ◆ Անմիջապես Մանոն իր վրա առավ մամիկին հոգատարությունը։ Հ․ Միքաելյան
  2. ընդունել (խոստովանելով) ◆ Թե որ մեղքդ վրադ առնես, / Պարտ ես դու Հավասուն, աշխա՛րհ։ Հավասի {{օրն|Ես հանցաքն ամբողջովին ինձ վրա առա, բայց նա չհավատաց։|ԽԳ} ◆ Բայց հիմա․․․ ճարահատյալ փախստականի տիտղոսը կամա-ակամա իր վրա առավ։ (Ղազարոս Աղայան)
  3. իրեն հասցեագրված համարել ◆ Այստեղից սրտերը շատ վիրավորված են և անմեղ ասված խոսքը իրենց վրա են առնում։ (Նաիրի Զարյան) ◆ Այ տղա, Ասատուր, քեզ եմ ասում, էդ ո՞նց վրադ չես առնում։ (Հրանտ Մաթևոսյան) ◆ Ռեսն աչքեր կը խոլըրե, յանի [«իբր»] թե՝ շուտմե ջայնըմի։ Թանթոռոն՝ հե՜չ, ուրին չառնե [չա՛ռնե]։

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։