լեզուն կծել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. խոսքը զսպել (մի բան գլխի ընկնելով) ◆ Միշտ խելքի է մայրը գցել, / Իսկ նա լեզուն չի էլ կծել։ Պարույր Սևակ ◆ Եվ չտեսնել ձևանալը, հանդուրժելը կը դառնան գործի ընթացքին հրամայականը՝ լեզուդ խածնել։
  2. ասում են, երբ գլխի են ընկնում, որ մի բան ասել են կամ արել ու անհարմար վիճակի մեջ են ընկել ◆ Սուլյանը լեզուն կծեց։ Երրորդ անգամն էր նա փորձում էր Սմբատի ինքնասիրոությունը և երրորդ անգամն էլ խիստ պատասխան էր ստանում։ (Շիրվանզադե) ◆ Կուզես կուլակաթափի թեկնածու ճարել, գնա Մուրադենց Բաղիրի յախեն բռնիր։ Ըսի ու խածեցի լեզուս։ Մուրադենց Բաղիրը կուսբջիջ թևանի աներն էր։
  3. մտածմունքի մեջ ընկնել (տեսածի կամ լսածի կապակցությամբ) ◆ Արտակ Ռշտունին կռահեց Զոհրակի հարցմունքի բուն դրդիչը հետաքրքրության և լեզուն կծեց։ (Դերենիկ Դեմիրճյան) ◆ Ճըղացպանը վըեր իրան զըրիցը պըրծավ, էս ճըքնավըերը իրան լյուզյուն կըծեց։ ◆ համեմատության համար՝ Հետո- / Կնետեմ ճզմած։ / Թող խանդից նա կծե լեզուն։ Եղիշե Չարենց

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։