կակուղ լեզու

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. մեղմ փափկանկատ խոսք: ◆ Երեխաի վրա ձայնը բարձրացնել անգամ չգիտե. նրա հետ միշտ փափուկ լեզու է բանեցնում: ◆ Էս չար լուրը էնպես անուշ, էնպես կակուղ լեզվով կու տաս ընկերոջդ, որ սիրտը չի փլի [փլի] Բենիամին Նուրիկյան :

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։