կռնակեն զարնել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. նենգորեն, դավադրաբար գործել, թիկունքից հարվածել ◆ - Մանավանդ չեմ ուզեր մտածես որ կռնադեծ զարկինք քեզի: Թշնամություն է ու կռիվ. բայց ու շիտակ: Լևոն Շանթ ◆ Չեր հասկնար թե ինչպե՞ս իր այնքան սիրած կինը...կրնար այսպես, իր կյանքի դժբախտ մեկ պահում...հարվածել զինք կռնակեն: Վահրամ Մավյան ◆ - Թող իմ թշնամին կուրցքս ծակի առջևից, ես այնքան չեմ ցավիլ, որքան երբ կռնակիցս են հարվածում: ԱլՇ ◆ Ծոծրակից են խոսում, կռնակից դաշույնով հարվածելու նման: ԳԱրՉ ◆ Անարգ խարդավանք մըն է թուրքերուն հանգերքը՝ թե հայեր իրենց «կռնակեն դաշունահարեցին» 1915 պատերազմին: «Զարթոնք» ◆ - Մի՞թե հիմա դրա ժամանակն է, երբ կործանվում է երկիրը... Օ, խայիններ [«նենգեր, դավաճաններ»], կռնակից դաշույն խրող հայեր ՍտԱլ

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։