կռնակի վրա

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. (լրիվ, առավելապես դռան մասին), կրնկի վրա ◆ Ահա՛ կու գամ ներս, մեր պարտեզին դուռը «կռնակին վրա բաց փգելով», ինչպես կ'ըսեն մեր քաղաքը: Վազգեն Շուշանյան ◆ Նա ճռճռալով կռնակի վերա բաց եղավ և շրխկալով դիպավ պատին: Ն-Դ ◆ Սեյնակին մեկ կողմը կռնակին վրա բաց էր անկողինը: Հակոբ Օշական ◆ Պայուսակիս վերի շրթունքը կռնակին վրա բանալե ետք կը հրեմ զայն կամաց մը դեպի առաջ: Վահրամ Մավյան

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։