կրակի կտոր

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. ժիր, չարաճճի երեխա ◆ Մեծ տանը կպած սենեկի մեջ էլ հավաքված էին մանր կրակի կտորները: (Պերճ Պռոշյան)
  2. աշխույժ, եռանդով լեցուն, խիստ շարժուն (մարդ, կենդանի) ◆ Կրակի կտոր էին երկունք ալ ու օրական քսանչորս ժամ կը հսկեին Հաստատության սահմաններուն: Վահրամ Մավյան ◆ Ես սիրում էի Սիմոնին. կրակի կտոր էր: Կարող էր նստել ձիու մերկ մեջքին: Լևոն-Զավեն Սյուրմելյան ◆ - Կրակի կտոր է, հա՛յր, ա՛ն, ճերմակ նիշովը գազակին. հազիվ սանձերը կը զսպեի: Լևոն Շանթ
  3. գրգռված ջղայնացած մարդ ◆ - Թե մեկ էլ տեսիլ իմ քիզ էտենց, էլ մե՛ սահաթ չիմ պահի քիզ: - Օ՛Հ, օ՛հ, օ՛հ, կրա՛կի կտուր է՜: Գաբրիել Սունդուկյան

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։