կրակն ընկնել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. փորձանքի, նեղ վիճակի մեջ հայտնվել ◆ Կիրակոսը թամամ [«լրիվ»] կրակն է ընկել, անհուր կրակը, ո՞նց ասեր, ինչպե՞ս հասկացներ, որ ինքը անմեղ մարդ է: Մաթևոս Դարբինյան ◆ Առանց փորձերու ընդունում ենք ու կրակն ենք ընկնում. էլ ո՛չ կարող են ազատել, ո՛չ էլ ազատվել դրանից: «Գրական թերթ» ◆ - Ես ինգյիր եմ էսա տառապանքյ, տյու էլ մի գյա ինե մեչ էսա կրակին: Օց ախչիկ ◆ Մնացալ ըմ կըրակին մաչն ընկած: Ըշխարքիս իրեսին... ◆ Մորթել էին ու մսի ձեռքին կրակի մեջ մնացել: (Հրանտ Մաթևոսյան) ◆ - Ամենքդ էլ...ղրաղում կկաննեք, ես պտի կրակի միջին մնամ: (Պերճ Պռոշյան) ◆ Աստված վըկա յիս նընգիլ իմ հուրը: (Սայաթ-Նովա)
  2. տվայտանք ապրել ◆ Սերն ու սիրտն էլ երբ չըկա՝ / Կըրա՜կ ընկանք, զո՜ւր ընկանք: Հովհաննես Թումանյան

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։