կրակ կտրել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

կրակ կտրել 1[խմբագրել]

  1. (արևմտհ․) (կրակ ու բոց կտրել՝ դառնալ, կրակի կտոր դառնալ) զայրանալ, իրենց դուրս գալ ◆ Նամեստնիկը ինձի տեսավ թե չէ բարկությունից կրակ կտրած, ոտքերը գետին զարկեց: (Ավետիք Իսահակյան) ◆ - Բնականաբար կրակ կտրեցա, արժանապատվության հարց էր ինծի համար այլևս... և բորբոքումիս մեջ անդառնալի խոսքեր ըրի: Մկրտիչ Կորյուն ◆ - Հերիք է, հերիք է, գոչեց սաստիկ գայթակղած ու կրակ ու բոց կտրած հանըմը, ջիղերս թունդ մի հաներ: Կեսարացի ◆ Օրբելին կրակ ու բոց դարձավ և մինչև իսկ դուրս եկավ հավասարակշռությունից: ՀովՀ. Ղ ◆ Զապելին ճառե զրկվիլը տեսնելով՝ կրակուբոց կտրած խռովություն մը հանած էր հանդեսին մեջ: Տիգրան Կամսարական ◆ Մեկն էլ կարած հրեց, և մեր տիկինը դարձավ կրակի կտոր, աչքերը ոլորեց հրողի վրա ու բռունցքը վրա բերեց: «Գրական թերթ»
  2. սաստիկ գրգռվել, գրգիռ ապրել ◆ Կրակ կտրած պատանուն քաջ ծանոթ կետից...մի ստվեր սպիտակին տվեց: (Պերճ Պռոշյան) ◆ Կրակ կը կտրեր, երբ պատիհոնեն բան մը առնելու ատեն Բաթեթ ապլան [Փափեթ աբլան, «Մորաքույրը»] մատներովը կը դպեր համարին ուսին: ՕՉ
  3. մեծ եռանդ ձեռք բերելէ ստանլա, եռանդուն դառնալ ◆ Ա՜խ, նա որ երևում էր մեր շարքերում, կրակ էինք կտրում և առյուծ դառնում: (Ավետիք Իսահակյան) ◆ Եվ հետո շարումների հետ արագանումվէ հոգեկան փոթորիկը - ու գնաց... կրակ է կտրում պարը: Դերենիկ Դեմիրճյան ◆ Հարություն բեգը կրակ էր կտրվել, նա ձիու վերա նստած՝ ուտիական գյուղերն էր շարունակ թափառում: (Պերճ Պռոշյան)

կրակ կտրել 2[խմբագրել]

  1. բարձր ջերմություն ունենալ ◆ Թոքին էր տալիս ամառվա շոգին, Կրակ էր կտրում: Համո Սահյան ◆ - Ցորեկին քիչ մը քիթը կախ էկավ դպրոցեն. հիամկ կրակներուն մեջն է: Լևոն Բաշալյան

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։