հալից ընկնել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. ուժասպառ լինել․ թուլանալ ◆ Էդպե՞ս էին ասում, թե՞ «Կերազիզկեր՝ որ ուժ ունենաս, հալից չընկնես»։ (Հրանտ Մաթևոսյան) ◆ Հալից ընկած ուսուցիչը․․․ հազիվ էր ոտքերը քարշ տալիս։ Գ ◆ Այդ օրը Արայիկին այնքան էր աշխատել, որ հալե-մըջըլե ընկնել էր (Բոգդանովկա - Սաթխա)։ ◆ - Մերդ եմ, հալից-ջանից ընկած։ Ն-Դ
  2. հյուծվել ◆ - Ճիշտ է, մի քիչ հալից ընկնել եմ, բայց հիվանդության հերն անիծել եմ արդեն։ Գրիգոր Բալասանյան ◆ Քանի գնում, էս թաքավորի էրեխեն հալից ընկնում էր (Ենգի-չարու հեքիաթը)։
  3. նյութական վատ վիճակի հասնել ◆ «Էս վըեր մեր քաղաքըմեր էսքան հալից ընգյած ախքատ կա, բա հեռու տեղերըմը ինչ կըլի» (Ախքատն ու թաքավըերի խազենդյարը)։
  4. մաշվել, անպետքանալ ◆ Մեկը (կոշիկը) հալից ընկած, «բերանը» բաց, «բերանում» փշե ցանկապատի նման մեխերի շարք։ (Խաժակ Գյուլնազարյան) ◆ Պարզվեց, որ շողոքորթելու իմ հնարանքը ամենապարզունակն է, փորձված, մաշված, հալից ընկած հնարանք։ ն

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։