հասակ նետել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. բարձրանալ, հասակ առնել ◆ Ու իմ մանկությունս կ՛աճեր ու հասակ կը նետեր՝ հորս բաճկոնակի կոճակներեն վեր: Աշոտ Հովհաննիսյան ◆ Հասակ էր քաշել, դարել ամրապինդ ուսերով հաղթանդամ երիտասարդ: Ստեփան Զորյան ◆ Գեղեցիկէր նա ուսլացի, ինչպես մետաղ ցարասին, որ հասակ էր քաշել առվակի ափին: (Ավետիք Իսահակյան) ◆ Բոլոր արտերը ցանված, հասակ նետած ուպահպանված: Աշոտ Հովհաննիսյան ◆ Ամեն տաղավարի համարըզույն (նշանածը) կը կարծեր տեսներ կտոր մը ավելի պոյ նետած: Հակոբ Օշական ◆ Երբ էլ էդպես բոյ քաշեցիր վառ դրախտի նոճու նման: Դերենիկ Դեմիրճյան ◆ Աճումի աղմուկն էր այդ. ցորյանները՝ դեպի հունձկի լուսնկան հասակ կը քաշեին: Համ
  2. մեծանալ, հասակ առնել ◆ Եկել են նաև կինն ու երեխաններ...: մեծացել են, հասակ նետել: Վահագն Դավթյան ◆ Գերության մեջ ծնած ենք, հուսալքությամ մեջ հասակ նետելու համար: Վազգեն Շուշանյան ◆ -Էս հասակս քաշեր, նո՞ր պիտի սուտ խոսիմ: (Ակսել Բակունց)
  3. հասունանալ ◆ Երբ վերջին անգամ գնացի տուն, քույրս արտասավոր կերպով հասակ նետած էր: Հայտնապես արբունքի մեջ էր : Վշ ◆ Մարուշ օրե օր հասակ կը ձըգեր, կուրցքը կը լայներ; երեսը վարդի կարմրություն կ՛առներ: Համ ◆ Վերջնական ու կարևոր բանել ընելու անսովոր ցանկություն ունիմ, որ հետզհետե հասակ կը նետե հոգիս մեջ: Վազգեն Շուշանյան

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։