հետ ընկնել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. (խսկց․) կպչել, կպնել ◆ Զահլաներուս տարավ. հիմա էլ հետ է ընկնել որ կիրակի օրը խոսա։ Հովհաննես Թումանյան
  2. մեկին հետևել ,հետապնդել, մեկի հետևից ընկնել ◆ -Էհ, տնաշեն մարդ, ախր ի՞նչ ես հետն ընկնում, դու նրա հետ կարո՞ղ ես գլուխ թափել։ Ահ ◆ Պստիկները ու հարուստները հետը կիյնային կաթ ուզելով անկե։ Օչ ◆ -Ըսե իրենց որ հետս չիյնան... ետքը ետքը կըլլա։
  3. մեկի հետ հարաբերել․ ընկերություն անել ◆ Էլ չես տեսնի ինձ առաջվա նման ցանցառամիտ երիտասարդների հետ ընկած։ ◆ - Էդ լպստվածնեիր հետ ընկնելով քեզ ապագա չես ստեղծի։ ◆ Ի՞նչու իյնամ մի այնպիսի նանիր և նենգամիտ արարածի հետ։ ◆ - Ո՞վ պիսի երթա գա դատարաններ, ասոնց հետ դատվելու համար. ձեր պատվուն չիյնար [չի՛յնար] ասոնց հետ ելնել իյնալ։ Հակոբ Պարոնյան
  4. բարաբել–խառնակվել ◆ Պստի արիստոկրատրա, մարթումեն դաս առած, մարթուն ջիբն դրած յադի [«օտարի»] հին ննգած։
  5. մեկի հետ հարաբերել, գլուխ դնել ◆ Եթե ուշք դարձնես ու ընկնես նրանց հետ, քեզ հաղթեն-ուշքըդ կըտիրեն։ Հովհաննես Թումանյան
  6. մեկին քաշքշել, ձեռք առնել ◆ Այո՛, ինչ-որ տեղ տղային չսազող շարժուձև ուներ, և թաղի նրա հասակակլիցները հետը ընկնում էին, բղավում՝ աղջի՝կ, աղջի՝կ: ◆ Սրճարանին տղաները հետը կիյնային, կը հեգնեին, շա՛տ անգամ կը բարկացնեին: Համ
  7. կատարել
  8. հակառակվել ◆ -Վտանգավոր մարդ է. ինչ ասում է՝ արա, հետը մի՛ ընկնի։ ◆ -Ըսել կ՛ուզեր որ ատանկ մեծ մարդոց հետ իյնալն աղել չէ ։ Հակոբ Պարոնյան
  9. վիճել, կռվել ◆ Խոսք խոսքի եկավ. իրար հետ ընկան. կռվով էլ վերջացավ: ◆ Ասոր անոր հետ իյնալ ճանկռտվելու փորձերը գուցե ավելի տուժել տան իրեն։ (Թլկատինցի)
  10. մի բանով տարվել, զբաղվել ◆ -Մեր օղորմածիկ պապերը սարքել են Բարեկենդանը, որ ամեն աշխատանք թողանք, քե ֆի հետ ընկնեք։ (Պերճ Պռոշյան) ◆ Անցածի հետ ընկնելն ավելորդ է։ ն
  11. կարևորություն տալ, բանի տեղ դնել ◆ -Խալխն ի՛նչ գուզե ասե. նրա խոսելու հիդ վուր մարթն ննգնի, ո՛ւր կէհա: Գաբրիել Սունդուկյան

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։