հնչյունի բարձրություն

Հայերեն

• ՄՀԱ՝ [hnt͡ʃʰjuni bɑɾd͡zɾutʰˈjun]

Բացատրություն

1. (լեզվբ․) հնչյունի այն որակը, որ որոշվում է նրա հաճախականությամբ, մասամբ նաև ուժգնությամբ ու տեմբրով

Հոմանիշներ

1. ձայնի բարձրություն

Թարգմանություն

• ռուսերեն՝ высота звука (ru) ‎(vysota zvuka)
• անգլերեն՝ sound pitch
• ֆրանսերեն՝ hauteur do son
• գերմաներեն՝ Höhe der Laute

Աղբյուրներ

• Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։