հոգին փչել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. մեռնել, շունչը փչել ◆ - Օգնեսե՛ք, շունչս կտրվեց, հոգիս հիմի կփչեմ: (Պերճ Պռոշյան) ◆ Մեկ պատմեց թե ի՛նչպես իր պապը, գիշերը մը, մոմը փչած ատեն փչած էր նաև...հոգին: (Ռուբեն Սևակ) ◆ Պատասխանեց Աեգը քաջ, փըչեց վիշապն իր հոգին: Հովհաննես Թումանյան

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։