հոգի ունեմ տալու

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

    1. (~ Աստծուն՝ (խսկց․) Ալլահին տալու) ճշմարտությունը խոստովանելու, ընդունելու արտ. է ◆ -Դե, հոգի ունեմ տալու: Երեք մարդու թաքուն ասել եմ: (Ակսել Բակունց) ◆ -Հոգի ունեմ Աստծուն տալու, ուղիղը պիտի ասեմ: Ն-Դ ◆ Առանց դրա էլ (հոգի ունենք տալու ալլահին) ձեր ունեցածից շա՜տ բան է մեզ անցել: «Գրական թերթ» ◆ -Հոգի ունիմ տալացո՛ւկ, ձեռս սրտիս դրած կասեմ, որ մեր մովրովի առած ընծեքանցից [«ընծաներից»] 1000-ից մի բաժին իրան չի մնում: (Պերճ Պռոշյան)
    2. իր միտքը հաստատելու արտ. է ◆ -Հա, ախպեր, հոգի ունեմ տալու... էսքան մարդ վկա, ու ես կհայտարարիմ՝ դու հայրենասեր, ազնիվ ու արդար մարդ ես: Մուշեղ Գալշոյան ◆ -Հոգի ունեմ տալացո՛ւկ, Սմբատը Հերիքնազին արժանի ա: (Պերճ Պռոշյան)
    3. (~ Աստծուն տալու) մեռնելու եմ ◆ -Մե օր հոքի ունե տալու, իր հոքեմեն ձեռը վո՞ւնց կու վիկալե: Սունդ. ◆ Ուրախ կըլինեի, որ էսօր շանսատակ ըլներ... տանեի թաղեի ու հետո, մի հոգի ունենք տալացուկ Աստծուն, տայի ու պրծնեի: (Պերճ Պռոշյան)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։