հողի տակ պառկել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. մեռած, թաղված լինել ◆ -Է՜յ գիտի Միրզա Մեհդի, ականջ կանչե՝ թե որ ողջ ես, թե էն է՝ պառկել ես հողի տակ, տղեքդ ողջ ըլնեն: (Աթաբեկ Խնկոյան) ◆ Էս չեմ պառկիյ, մարիյ, / Սև հողի տակը: «Սալնջախ եմ ձգեր...» ◆ Թողնի, որ մարդիկ հանգիստ նստեն հենց հողի վրա ու սիրեն հողը, թեկուզ և մտնեն հողի տակ: ՍտԱլ. ◆ Վաղուց է պառկած Մոսին հողումը, / Վաղուց հեռացա՛վ նա փուչ աշխարհից: ՎՄիր. ◆ Ու նույն իղձեր սրտաբուխ, / Թ 'էր Միսաքին արև այսքան կարճատև, / Թե հողին հանգչեր պիտի հասակ բարեձև: (Գրիգոր Զոհրապ)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։