ձեռքդ բռնողն ո՞վ է

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. քեզա (նրան...) խանգարող՝ արգելք լինող չկա ◆ -Իսկը մեր ժամանակներն են... Քե ֆդ ինչ կուզի՝ արա. ձեռքդ բռնո՞ղն ով է: «Հայք» ◆ -Թե չիս հավնի, ձեռտ ո՞վ է բռնում, թամասուքով [«պարտամուրհակով»] խոմ չի՞ս կապվի: Սունդ. ◆ -Աղե՛կ. քու թևդ բռնողը ո՞վ է. դուն ալ կարևորություն մի տար: Լևոն Շանթ ◆ Բայց ո՞վ է...նրա ձեռքը...պահողը... / Կարող է բանտարկի: Կարող է հանկարծ / Սպանի տղերքից սրան, կամ նրան: Եղիշե Չարենց ◆ Նոր չե՛մ հաքնիլ, հին կհաքնմ, ձեռս ո՞վ ա բռնում, ո՞վ ա գլխիս ծեծում, թե զառ ու ղումաշ հաքիր: (Խաչատուր Աբովյան) ◆ -Կուզես սովորի, կուզես թող, ձեռդ բռնող չկա: Մաթևոս Դարբինյան ◆ -Ինչպե՞ս թե... ձեռքես բռնող չկա... Ե՛ս եմ իմ քերթվածիս միակ հեղինակը: Շահան Շահնուր ◆ -Գնա տպել տուր. ձեռքեդ բռնող կա՞: Հակոբ Պարոնյան ◆ Թևեն բռնող չիկա, թող եկա գործը տեսնա: Երվանդ Օտյան ◆ -Սիրո՞ւմ էր, էն գլխից թող նրան գնար, ո՞վ բռնեց ձեռքը, կամ ո՞վ նրան զոռով իմ տղային տվեց: Գրիգոր Բալասանյան ◆ -Գեղովի խոսքը մին արե՛ք, սև (քվե) քցեցե՛ք, ձեր կուռն ո՞վ ա բռնում: (Պերճ Պռոշյան)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։