ձեռքից գալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. ((բրբ․) ձեռովը վեր գալ) կարողանալ ◆ Անել այն ամենը, ինչ որ կամենում եմ, և ինչ որ ձեռքիցս կգա: Ն-Դ ◆ - Ոչ աշխատել գիտեն այս մարդիկ և ոչ մի օրինավոր գործ ձեռքներիցը գալիս է: (Պերճ Պռոշյան) ◆ - Տեր հայր, դուք ալ գիտեք որ նմանօրինակ խնդրուց մեջ մեր ձեռքեն ոչինչ կու գա: Ժամանակները այնպես դժվարացած են: Հակոբ Օշական ◆ - Ձեռքներուն գա, մեզի կը խնդրեն պուտ մը ջուրի մեջ: Զապել Եսայան ◆ - Հոգիս չեմ խնայի...ձեռքիցս եկածն ու չեկածը կ անեմ: (Ավետիք Իսահակյան) ◆ - Մեր ձեռքեն չի գա, որ ինոր խետ կռվենք (Սասնա ծռեր): ◆ - Ի՛նչ ձեռնեմետ էկավ, խո արի՛ր: Գաբրիել Սունդուկյան ◆ - Է՜յ Մեռկել... ո՞վ կընե ծո քու ըրած ֆետաքարությունդ [ֆեդաքարությունդ, «նվիրվածությունդ. ինլանազոհությունդ»], որի՞ն ծառքեն կու գա, իշտե ես ըրի: Եր ◆ - Կարամ փայտոն քծիլ, ձի պահիլ: Մի խոսք ամեն բան ձեռովս վեր է գալիս: (Ակսել Բակունց) ◆ Ամեն խոսքի մի՛ հավատա, / Նապաստակը ի՞նչ Շահազդա. / Ձեռե գալիք, մարդ խաբելիք: ԱթԽ
  2. ((բրբ․) ձեռովը գնալ) հմտություն ունենալ՝ հանդես բերել, բաշարել ◆ «Ի՞նչ է, հո կրակը չընկանք, որ ձեռքիցդ բանուգործ է գալիս»: Մուշեղ Գալշոյան ◆ Արդեն բիր կամ կեռասենիի բարակ ճյուղերեն ճիկարայի [ջիգարայի] երկայն չիպուխներ [չիբուխներ] շինելեն զատ ձեռքեն ի՞նչ կու գար: Մնձ. ◆ - Դու էլ դուռ շինիր, սեղան շինիր ու ծախիր, տնաքա՜նդ: Էդ էլ որ ձեռքովդ չի գալիս, սեդուկդ բացարա: Սերո Խանզադյան
  3. ((բրբ․) ձեռքովը գնալ) ◆ «Եթե ձեռքեն գա, բան մը կ'ընե, լավ մանչ է Արամը»: (Ավետիք Իսահակյան) ◆ Կը ջանամ որ...հրամանոցդ ցավը տրտմությունն ալ փարատեմ, ձեռքես եկածին չափ օգնելով սիրելվույդ: Թովմաճյան ◆ Ձեռվըներեն եկածին չափ ջահդ ընել [« ջանալ»], ստակ խարճ [խարջ «ծախս»] չի խնայիլ: Ե ◆ - Ով ձեռքովս գար, շատ կտայի: Սերո Խանզադյան ◆ Տիղն էկած ինչ ձեռնեմեն լավութին գա, մարթու համար չի խնահի: Գաբրիել Սունդուկյան
  4. ճար ունենալ ◆ Աղասու նշանածն էլ ոտին-գլխին էր անում, ամա ի՞նչ աներ ջրատարը, ձեռիցը մեկ բան չեր գալիս: (Խաչատուր Աբովյան) ◆ Ձեռքներից ոչինչ չեր գալ, պարտական էին բարձրագույն իշխանության հրամանը բառացի կատարելու: (Պերճ Պռոշյան) ◆ «Ապրանք» չէր այս, գիտե Մարիամ տուտուն [դուդուն, «մորաքույրը»], բայց ձեռքեն ի՞նչ կու գար: Լևոն Բաշալյան
  5. հաջողվել ◆ - Հորդ աչքը սորա (հայի աղջկա) վերա էր, յուր ձեռքից ոչինչ չէկավ: (Պերճ Պռոշյան)
  6. կատարել ◆ - Ուրիշ ի՞նչ լավութին պիտի դուս գա ձեռնեմետ, ա՛ղա Արութի՜ն: Սունդ.
  7. առիթ ներկայանալ ◆ - Թոռս ֆրանսուհիի հետ ամուսնացավ ըսելով՝ կարգ մը թթու հայեր եթե իրենց ձեռքեն գա, խաղը պիտի հանեն թոռս, Հիսուսի պես: «Ազդակ»

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։