ճամբան ափ առնել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. (արևմտհ․) գնալ, ճանապարհ ընկնել, մի տեղի ճանապարհը բռնել ◆ Կտրուկ չային ճամբան ափ առավ, վստահ՝ ազնվական ձիու նմանող վազքին ու արագության։ Համ ◆ Այս կինը երկար չի լսելու համար իսկույն կը գոցեմ ականջս ու շուտով մը ճամբաս ափ կ'առնեմ: (Թլկատինցի) ◆ Դասատուն մինակ մնացած, կը պատրաստվեր տանը ճամբան ձեռք առնելու: Երվանդ Օտյան ◆ Վարդապետը հաջորդ շաբթու Պոլսո ճամբան ձեռք կ'առնե: Երվանդ Օտյան ◆ Կեղցան հայվոնու կը քեշե, կեղան ճամբոքու ծեռք կո առնու:

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։