ճանապարհը կտրել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. մեկի առաջշարժումը, քայլքը կասեցնել, առաջը կտրել ◆ Ոսոխը դեռ չէր կտրել փախստականի ճանապարհը և դեռ հնարավոր է փախչել: Եղիշե Չարենց ◆ - Չորս հատ թուրք լակոտներ կտրեցին ճամբաս: Բենիամին Նուրիկյան ◆ Հանդիպեց, կտրեց մեր ուղին ինչ-որ կերպարանք անդեմ: Եղիշե Չարենց
  2. խանգարել ◆ - Էս չի ըլիլ, սրան պտի էս մտքի վրա տեղ չհասցնել, պտի ճամփեն կտրել: (Պերճ Պռոշյան) ◆ Վա՜յ անոնց որ իրենց ճամբան կտրեին կամ արգելք ըլլալ ուզեին: Զապել Եսայան ◆ Ձեռքերով ու ոտներով դես-դեն շպրտելով իր ճանապարհը կտրող աթոռները...նորից վրա ընկավ էլեկտրական զանգակի կոճակին: Ն-Դ
  3. խանգարել-առաջ անցնել ◆ Իսրայելի «մահավաճառներն» ավելի ու ավելի են կտրում ամերիկյան (զենքի) առևտրականների ճանապարհը: ...Հիմա հաջողությամբ իրենց զենքը վաճառում են հարավամերիկացի բռնապետներին: Երեկոյան Երևան
  4. խոչընդոտ լինել ◆ Մի տեղ նրա առջև բարձրանում էր մի պատ և կտրում նրա ճանապարհը: (Շիրվանզադե) ◆ Էշխդ [«սերդ»] ելավ, ճամփես կտրեց՝ Հնդստանի ծովի նման: Եղիշե Չարենց
  5. խափանել ◆ Այնժամ կը գան խեղկատակներ ու կըկտրեն քո ճամփեն, / Կուզեն հաղթեն, ուշքըդ խլեն, [կուզեն] լինեն քեզ խափան: Հովհաննես Թումանյան ◆ ԷԹող էրթա: Աստծու քաղաքն էրթցողի ճամբեն չեն կտրե: (Մկրտիչ Արմեն) ◆ Ամենուր գալիս են, գտնում / Կարոտած կանչերդ, մայիս, / Կարոտած ականջս մտնում, / Կտրում են ճամփեքը մահիս: Համո Սահյան

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։