խստորեն ծեծել-պատժել, ջարդել (նաև սպառնալիք է) ◆- Նստեց ու մենակ նստելը տեսանք, մին թռցրե՜ց, տարավ տվեց քարեքար, մեծ կտորը ականջը թողեց: Սատկեց։ Դերենիկ Դեմիրճյան◆- Կորե՛ք, գնացե՛ք, ասավ, մեր հողից, / Թե չէ՝ որ հիմի վերկացա տեղից, / Ձեր մեծ կտըորը ականջը թողեց, / Ձեր հողն ու մոխիրն երկինք կը հանեմ։ Հովհաննես Թումանյան◆- Ադա՛, էդ անասուններին ետ տուր, թե չէ որ եկա՝ մեծ թիքեդ ականջդ կթողնեմ հա՜: (Վախթանգ Անանյան)◆- Շա՛տ լավ ես ասըմ, հըմի ես քու մենձ թիքեդ անկաջդ կթողամ: Փառչա◆- Լսիր, լսիր, չերկարացնես, որ ելա՝ ջոջ քիթեդ ականջդ կթողնեմ: Վարդենիս◆- Ա՜խ, թե հայրս չաղաչեր լռելու, տես ես ինչպես նրա մեծ բրդուչը ականջը կթողնեի: Վրթանես Փափազյան◆Ամր կանի ջալատներաց [«հրամայում է դահիճներին] - ձեռ ոտը կկապեմ, ճյոչ պրտուճը ականջ կթողնեմ: Վան◆«Կա՛նի, Խդրո, ուխտ էղնի ո'առջև Աստծուն, օր [«որ»] դաշտ էլար՝ քու ավա [«ավագ»] կտոր, ավա անկանջ պտի թողիմ»: Խդրոյի հեքիաթ◆- Սրանց կգզգզե՜ն, կտան ամբոխի բերանը, ողջ տերերը ականջնե՜րը կթողնեն: Դերենիկ Դեմիրճյան◆- Պիտի էրթաս բերես, թե չէ՝ սաղ տեղդ անկանջ թողնիմ կը: Աբթիու աշխարք էրթցող տղան◆- Էս րոպեին որ զարթնեց, մենձ թիքեն պետք ա անկանջ փչի: Շիրին-փահլըվան◆համեմատության համար՝ Շուտով պիտի վար գլորվի, մեծ պատառը ականջը թողնելով: (Լեռ Կամսար)
