տևական չարախոսությունների, խոսակցությունների նյութ՝ առարկա ◆Դարբին Թորոսը գեղը օժտած պիտի ըլլար, բանակ մը ջախջախելու բավական փողերով, ռումբերը, թուրքերուն բերնի ծամոց պոմպաները։ Երվանդ Օտյան◆համեմատության համար՝ Բամբասասեր հասարակության աչք լույս, յուր ատամի տակ ծամելու համեղ ծամոն, կամ մաստաք է ավելացել․ ծակ բերանը տիկին Պողոսյանցի, պ․ Պետրոսյանցի վրա է խոսում
կրկնվող (խոսք) ◆-Հեղափոխությունը անհրաժեշտ էր, եղավ։ -Ատոնք նորահարսներու բերնին ծամոց խոսքեր են։ (Տիգրան Չյոկյուրյան)
