մեկի լեզուն բաց անել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. խոսեցնել, խոսել ստիպել․ խոսելու առիթ ստեղծել ◆ Գինին բաց արեց բոլորի լեզուները։ Սերո Խանզադյան ◆ Գինին արձակել էր նրանց լեզուները։ Նրանք ձայները բարձրացրել էին։ Դերենիկ Դեմիրճյան ◆ Անոնց հեռացումը արձակեց պաշտոնյաներում լեզուները։ Հակոբ Օշական ◆ -Լեզվակը բա՛ց, Տիրու՛կ, տղան քեզի ըլլա։ Հակոբ Օշական
  2. համարձակ խոսելու՝ գանգատվելու մղել ◆ -Էհ դարբին Դանան, լեզուս մի բանա, / Կլսի աստված ու կբարկանա։ Վահագն Դավթյան

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։