մեկի լեզուն կապել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. պատճառ դառնալ կամ ստիպել, որ լռի, չարտահայտվի, չբողոքի ◆ Բերանի մի անկյունով կծած մետաքսը, կարծես, կապել էր նրա լեզուն։ Բողոք չէր լսվում։ (Լեո) ◆ -Ա՜խ, անպատճառ կա՞պը կուզես։ Կապը ան է որ սերը կը կապե լեզուն, իսկ նախանձը [«խանդը»] լեզվին կապը կ’արձըկե։ Լևոն Շանթ ◆ Սիրտս վառեցիր, լիզուս կապեցիր։ ◆ Այդ մորը տագնապը մանավանդ, «կապելու լեզուն» արջու թոռ սպային։ Հակոբ Օշական
  2. չարախոսությունների առաջն առնել ◆ Բայց ո՛վ կրցեր է կապել մարդերու լեզուն։

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։