մեկ բերան ի մի բերան

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. (արևմտհ․) (բրբ․) միաբերան, միասին ◆ Աստված ողորմի Մհերի հոգուն։ Մի բերան ամենքն ասացին սրտով Հովհաննես Թումանյան ◆ Նախ ամենքս մեկ֊բերան, Ձեզ կոչեցինք հայ բեմին, Մեկ հատիկ աստղը պայծառ ◆ «Ո՜վ պատյանակ֊ ըսինք ամենքս մեկ բերնեն,֊ Վասն Հայրենաց մեռար, դու շա՜տ ապրեցար» (Մկրտիչ Պեշիկթաշլյան) ◆ Դուք յիշեցեք [հիշեցեք] ի մի բերան՝, Հանգուցեալ Նաղաշ Յովնեթան Նաղաշ Հովնաթան

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։