միջին հայերեն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [mid͡ʒin hɑjɛˈɾɛn]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բացատրություն

  1. (լեզվբ․) հայերենի այն որակը, որը որպես միջբարբառային հաղորդակցման միջոց և գրական լեզու օգտագործվել է X-XII-ից XVI-XVII դարերի ընթացքում

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. հին ռամկորեն, նախնյաց ռամկորեն, Կիլիկյան աշխարհաբար, Կիլիկյան հայերեն

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։