մի կտոր

մի կտոր 1

1. առանց դադար տալու, մի գլուխ ◆ Ցավից մի կտոր բղավում է։ ◆ Անկե ետք մեկ կտոր, մինչև ուշ գիշեր կ'աշխատինք։ Վահրամ Մավյան
2. միանգամից, մի շնչում ◆ Սուտը մը...հերյուրած է մեկ կտոր: Հակոբ Օշական

մի կտոր 2

1. շատ փոքր, քիչ ◆ Որքա՞ն կարելի է համբերել ու ներել՝ մի կտոր իշխանության գերի այսինչին։ «ՍՀ» ◆ - Ինծի կտոր մը խելք սորվեցուց և ատոր համար քսան ոսկի ուզեց։ Տատր ◆ Իրեքյն էլ էրթյան կարիպութեն [«պանդխտության»], փյարյա վաստակին գյան, մե կտոր մարթու պես ապրեն։ Արեքյ ինան Խալ ծին ◆ - Աղա՛, դյու մեյ կտոր հ'առյաճյացի, իս...գյամ։ Աճյառ-մյաճյառ
2. մի՛ անգամ էլ, ոչ մի անգամ՝ դեպքում ◆ - Խա՛զար կտոր էղիմ, / Մե՛ կտոր Մսրա Մելիքը թրի տըկով չընցնի [չը՛նցնիմ]։ Սասնա ծռեր

Աղբյուրներ

1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։