յաասություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բացատրություն

  1. (լեզվբ․) արտասանության հատուկ երանգ, երբ առաջին նախաշեշտ վանկի o, e, a հնչյունները փափուկ բաղաձայններից հետո համընկնում են մեկ ընդհանուրտարբերակի մեջ՝ արտասանվելով 'a я օրինակ՝ п'аток, с'ало, փխ․ село և այլն

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։