շունչը տալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. մեռնել ◆ - Դա մեզ լավ հայտնի ա նրա վերջի կյանքը... Օսեփը շունչը դինջ չի տալու: (Ակսել Բակունց) ◆ - Ես ալ քեզի հետ պիտի մեռնիմ, քու քաղցր գրկացդ մեջ պիտի տամ վերջին շունչս: Պետրոս Դուրյան ◆ Օնոթությանըն շունչը հայ [«ուր որ է»] գուդա:
  2. իրեն զոհաբերել ◆ Արի տղան շարունակվող հին կռվին / Նոր հոգիներ, նոր մարտիկներ կը կանչե, / Ու պիտի տա՜ մինչև իր շունչը վերջին, / Որպեսզի ձայնն ամեն անկյուն թափանցե: (Վահան Թեքեյան) ◆ Կյանքս էլ, շունչս էլ թե տամ, քիչ է նրա կյանքին, նրա շնչին. / Իմ թանկագին, վառ և անգին հայրենիք, քեզ նման չկա: (Ազատ Վշտունի) ◆ Ճշմարտության համար շունչ տալ և հալածանք կրել: (Մաթևոս Մամուրյան)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։