պատմական բարբառագիտություն

Հայերեն

• ՄՀԱ՝ [pɑtmɑkɑn bɑɾbɑrɑɡitutʰˈjun]

Բացատրություն

1. (լեզվբ․) բարբառագիտության բաժիններից մեկը, որը զբաղվում է բարբառների առաջացման, զարգացման, կրած փոփոխությունների, իրար նկատմամբ և ընդհանուր լեզվի հետ ունեցած փոխհարաբերությունների հարցերով

Հոմանիշներ

Թարգմանություն

• ռուսերեն՝ историческая диалектология (ru) ‎(istoričeskaja dialektologija)
• անգլերեն՝ historical dialectology
• ֆրանսերեն՝ dialectologe historique
• գերմաներեն՝ historische Mundartenforschung (Dialcktoiogie)

Աղբյուրներ

• Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։