սարից ձորից

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. (բրբ․) -զանազան նյութերի մասին, դեսից-դենից ◆ Խոսում էր անկապ, տակից-վրայից, սարից-ձորից։ (Ավետիք Իսահակյան) ◆ -Հիչ, բան մը չկա․ քիչ մը սարեն ձորեն խոսեցանք։ Պողոս Գյուբելյան ◆ Եվ միաժամանակ խոսեցան հինեն ու նորեն, սարեն ձորեն, հայերեն ու թուրքերեն։ Շահան Շահնուր ◆ Դյավրեշներն էկան ներս, նստան զրեոց սարից-ծեորից, խարց-փոռց։ ◆ Լոխմանին սարեն, քոլեն բաներ հարցուց հիվանդին, յանի թե [«իբր թե, այսինքն թե»] քննեց, իմացավ ցավը։

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։