սիրտը հովանալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. հոգեկան հանգստություն ձեռք բերել ◆ - Էդ ժամանակ թաքուն տերտեր էի ման գալի, որ արածս ղալաթը խոստովանեմ, բալքի [«թերևս»] սիրտս հովանա: (Խաժակ Գյուլնազարյան) ◆ Եվ նա արտասվեց, արտասվեց տաք, խոր արտասունքներով, որոնցից նրա կակված սիրտը հովանում էր, ուռած կուրծքը թեթևանում: Ահ ◆ Սիրտը ելավ, խանդաղատեցավ և սկսավ լալ: Սիրտը փոքր ինչ զովացավ: (Արփիար Արփիարյան) ◆ Անիկա ամբողջացուց գլուխ մը (հայհոյությանց սաղմոսարանին), սիրտեն պաղշտկած: Հակոբ Օշական ◆ Դուն դարդուտ, յիս դարդուտ, դարդլամիշ ըլինք մետի [«միասին»], կուլի սրտներուս հովնա մեքիչ: Սունդ. ◆ - Ասում ում, սերտս հվանա: «Գրական թերթ» ◆ Հասկցու քի անք ի, էմ Իսկեունն ի: Անչիք սեուրտս պաղից (Հասկցա թե ինքն է, իմ Իսկուհին է: Այն ատեն սիրտս զովացավ)
  2. իրեն հանգիստ զգալ (մի բանից բավարարվելով) ◆ - Օխա՜յ, ի՜նչ լավ էր շինած, սիրտս հովացավ, շատ ծարավ էի: (Պերճ Պռոշյան) ◆ Յարաբ խըմե՞ց, յարաբ հովցա՞վ / Էրված սիրտը էն յարի: Հովհաննես Թումանյան
  3. բավարարություն ստանալ ◆ Մինակ Անուշի ախպերը - Մոսին / Մընաց հանդերում. երդում կեավ նա, / Ուր որ էլ լինին՝ նըրանց միասին / Գըտնի՝ կոտորի, սիրտը հովանա: Հովհաննես Թումանյան ◆ Մայրս խնդաց հայհոյությունը լսելով և կարծես սիրտը զովացավ: Զապել Եսայան
  4. բավարարվել (իր դեմ արվածը փոխադարձելով) ◆ Ջիգրը [«ոխը»] հանած ու սիրտը հովացած, / Թշնամուն էնպես քարովը տված, / Ընկավ սարեսար: (Խաչատուր Աբովյան) ◆ Բութ ակռաներովն սանկ աղվոր մը գրել տայի, հախերնուն գայի, սիրտս աղեկ մը պաղշտկեր: (Արփիար Արփիարյան)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։