վերջադրական հոլովում
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [vɛɾd͡ʒɑdɾɑkɑn hɔlɔˈvum]
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]Բացատրություն
- (լեզվբ․) ըստ հոլովիչների տեղադրման բնույթի՝ գրաբարի հոլովման երկու տիպերից այն (մյուսը՝ ներդրական), երբ հոլովիչը ավելանում է վերջից, առանց խախտելու բառի ամբողջականությունը (ճանապարհ-ճանապարհի, ծով-ծովու և այլն)
Հոմանիշներ
[խմբագրել]- ետմասնիկավոր հոլովում, վերջամասնիկավոր հոլովում
Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։