վերջը գալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. կորչել (փխբ) ◆  Ես դժվարությամբ էի ոտքերիս վրա կանգնել. բավական էր՝ մի փոքր հրեին, և իմ վերջը կգար: (Հֆ)
  2. (վերջը հասնել, ետքը գալ) մեռնելու մոտ լինել. մեռնել գնալ ◆  «Վերջս եկել է, ավել-պակասը ներեցեք, մնացեք բարո՜վ»: (Մ․ Սարգսյան) ◆  - Ասոր վերջը եկել է, ինքը կու գա որ հրացանիս բերանը մտնե: ◆  «Գիտեմ, որ իմ վերջս էսօր հասել ա, / Խեղճ ձագս իր բնումն անտեր պետք է մնա»։ (Խաչատուր Աբովյան) ◆  -Հատ-հատ մըր ետք եկավ: Մացինք էաքը-էուքը: Սարմեն

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։