(արևմտհ․) մեռնելու մոտ լինել նաև փոխաբերական ◆Սենյակում բոլորը վհատ տեսք ունեին, կարծես իրենց վերջին օրերն էին ապրում: Լևոն-Զավեն Սյուրմելյան◆Նրա աչքերը լավ չեն տեսնում, ջրակալել են։ ... Իր կյանքի վերջին օրերն է ապրում: (Ակսել Բակունց)◆Ծեր մամուկը, կյանքի բեռը շալկած, վերջին օրերը կ'ապրի արդեն ◆Այն կորցրել է սաղարթամասը և վերջին օրերն է ապրում: «Ավանգարդ»
վերջ գտնելու մոտ լինել ◆Սա էլ ժամանակակից մարդ է, սաակյն հասարակության կողմից մերժված իր վերջին օրերն ապրող փիլիսոփայության վերջին խաչակիրը։ Սերո Խանզադյան◆Վիեթնամի պատերազմը իր վերջին օրերը կ'ապրի: «Զարթոնք»◆Ֆրանսացիները...հետզհետե կատաղության նշաններ ցույց տվող արաբ զանգվածներուն դեմ իրենց վերջին օրերը կ'ապրեին: Անդրանիկ Ծառուկյան
կորչելու (փխբ․) վրա լինել ◆Պուանկարեն բացարձակ գանգատվում էր, թե վերսալի պայմանագիրն իր վերջին օրերն է ապրում: Ալեքսանդր Բեկզադյան
