քիթը տնկել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն դարձվածք

  1. ◆ Հետզհետե հպարտացնել, գոռոզացնել ու հիմա էլ քայլում են քիթը վեր տնկած։ ◆ Քիթը տնկած՝ փոքր հորեղբայրս գյուղում տուն էր տեսնում։ (Հրանտ Մաթևոսյան) ◆ Նայինք հետերնին կը խոսվե՞ր, նայինք քիթերնին մինչև ո՛ւր չեին տնկեր։ Էդուարդ Բոյաջյան
  2. (խսկց․) արհամարել ◆ Ի՜, մեծ բան է,- քիթը վեր քաշեց Վահանը․․․։ Դու ասա կարողանա կրակել։ Ստեփան Զորյան ◆ Խեղճին իրենց գյուղից ոչ ոք աղջիկ չտվեց, աղջկեքին իրենք էլ քիթ վեր քաշեցին․ - հողս նրա բլնգյազ գլխին,ասացին և մերժեցին։ (Պերճ Պռոշյան)
  3. խորշիլ․ սրդողիլ, գժտիլ
  4. (քինթը վեր քաշել) դժգոհության նշան ցույց տալ

◆ -Ինչո՞ւ այսչափ ուշացար․․․ Քիթը տնկեց ու շիփշիտակ ելավ տանիք։ Արմեն Դարյան ◆ Էն օրից դեսը մենք էլ Արտո ենք կանչում, ընչունքի տեսնում ենք, որ Հաթո ասելիս քիթը վեր է քաշում։ (Պերճ Պռոշյան)

5․ գլուխը ցցել, այս ու այն կողմ չնայել ◆ Քիթը վեր տնկեր՝ ծանր կը քայլեր։ ◆ Նա պարզել էր կամրջի արևելյան կողմում և քիթը վեր քաշելով, սպասում էր։ ◆ Չ’արժեր նստիլ առանձին ու չար նայացքով նայիլ բազմության, որ փողոցներն կ’անցնի ռունգները տնկած։ Վազգեն Շուշանյան

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  1. Պետրոս Սարգսի Բեդիրյան, Հայերեն դարձվածքների ընդարձակ բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարանի Հրատարակչություն», 2011։